رها کن مرا

رها کن مرا جان ، رهاکن مرا

زجانم جدا کن ، جدا کن مرا

من آن بوم شبگرد کوی توام

مرا چون صباکن ، صباکن مرا

دراین نیمه شب ذکر تو بر لبم

گره برگشا کن ، گشا کن مرا

زبانم ، تنم، روح من ، جان من

همه مستجا کن ، تجا کن مرا

دلی دردمند و تنی خسته ام

بیا زخم دل را دواکن ، دواکن مرا

(م،الف/کوهی)