دل دیوونه

تن خسته، تن فرسوده من

می دونی هزارساله که داره

خواب اون برق چشاتو می بینه

ته اون کوچه بن بست دلش

تو خیالش، تو رو حوری می بینه

واسه باغچه دلش، گل نرگس می چینه

مث پروانه به دور شمع چشمات می پره

خواب زلفای پریشون می بینه

آره جونم ، آره عمرم دل دیوونه اینه

وقتیکه عاشق میشه دل به دریا می زنه

تو خیالات خودش غرق می شه

به آسمون خیره می شه

خواب رنگی می بینه

دائما گل ستاره می چینه

آره جونم، آره عمرم، دل دیوونه اینه

دل دیوونه اینه

(م،الف/ کوهی)