آیا شما مرگ هراسید ؟

یاد داشت از دکتر "مجید امرایی" نویسنده مدرس دانشگاه و دراماتراپیست / مرگ هراس به افرادی گفته می شود که از مرگ هراس دارند و این هراس انها را به اضطراب و ترس می اندازد ، گروه مرگ هراس ها : برخی از آدمیان ، مرگ هراس اند ، بدین معنا که بر خلاف کور مرگ ها، درباره مقوله مرگ فکر میکنند و می اندیشند و بدان التفات و عنایت دارند و همین هراس از مرگ آنها را به "اضطراب " و نگرانی می اندازد ، یعنی فکر به این پدیده برای شان هراس انگیز و ترسناک است ، این ها به جهت مجهولی که در ذهن دارند هیچ پاسخی برای عاقبت پس از مرگ خود ندارند به همین جهت مدام در خوف و هراس هستند .

در نگاه این گروه از افراد ، زندگی این جهانی شیرینی و جذابیت بسیار دارد ، از اینرو رها کردنِ آن تلخ است ، ریشۀ اصلی چنین واهمه ای از مرگ ، تعلقاتِ بسیار است که این افراد برای خود در دنیا ایجاد کرده اند ، کسی که تعلقات عدیده او را تخته بند زمان و مکان کرده ، به سختی می تواند بند تعلقات را بگسلد و بگذارد و بگذرد و در فضای بیکران به پرواز درآید و رهایی و سبکباری و سبکبالی را تجربه کند این گروه را ما " مرگ هراس ها " می نامیم .

یعنی افرادی که دل در بند دنیا دارند و به همین دلیل در ته دل خود مادام العمری را آرزو می کنند و چون آرزوی محال و نامحقق است هراسان می شوند ، این گروه هم چندان اهل فلسفه و منطق نیستند و همه چیز را سطحی می بینند.

"خود هراس انگاری" روی دوم سکه ای است که سوی دیگرش " کور مرگی " است به این معنی که گروه کور مرگ ها از اساس حتی فکر کردن به مرگ را به ذهن خود راه نمی دهند و تلاش دارند در ذهن خود صورت مسئله را پاک کنند ، در مقابل مرگ هراس ها مدام به عاقبت کار فکر می کنند ، این دو در یک خصیصه مهم با هم اشتراک دارند و آن بی نتیجه ماندن عاقبت مرگ در نگاه آنهاست ، در حوزه روانشناختی ترس از مرگ را " تاناتو فوبیا " گویند که از سوی" فروید " مطرح شده است و مهمترین شاخصه آن " اضطراب" و " ترس" است.

اما راهکار های مواجهه با مرگ هراسی به قرار زیر است :

- مواجهه مستقیم : در این روش مراجع با منبع ترس خود به طور مستقیم رو به رو می شود ، مثلا ترس از تاریکی و... اگر شدت ترس مراجع بالا بود بهترین روش این مواجهه " دراماتراپی" است یعنی ایجاد موقعیت های مشابه با منبع ترس برای کنار آمدن با منبع هراس به عنوان مثال اگر از مراسم تدفین هراس دارد به مدد نمایش درمانگر با این مسئله رو به رو شود .

- خود هراس انگاری نکنید: از خود هراس انگاری دوری کنید، از اینکه مدام بخواهید به خود اطمینان دهید که حالتان خوب است دوری کنید ، فکر مدام به سلامتی و بیماری شما را به هراس می اندازد ، از منبع هراس دوری کنید ، به این معنی که خودتان تلاش نکنید به خودتان ثابت کنید که ترس تان درست است یا نه ، آن هم در شرایطی که می بینید دیگران از آن موقعیت هراسی ندارند ، افراد خود هراس انگار مدام در حال چک کردن بدن خود هستند که خدای نکرده بیماری لاعلاجی نگیرند و موجب مرگشان نشود.

- تجربیات شخصی خود را از عاقبت مرگ نزدیکان مدام مرور نکنید : افرادی که تجربه مرگ نزدیکان را مدام مرور می کنند در جای جای آن به خود نقش می دهند و این رفتارها خود منبع هراس می شود .

- بر لذت بردن از زندگی تمرکز کنید : به این معنی که از تجربیات موفق خود لذت ببرید و در کمک به دیگران امساک نکنید ، کمک به دیگران منبع حرکتی مثبت در معنی دار شدن زندگی است .

- بر روی تقویت عزت نفس خود تلاش کنید : افرادی که با عزت نفس با مسائل رو به رو می شوند ترس از مرگ هراس انگیز ندارند .

- به مراسم سوگواری ، ختم و گورستان بروید : دیدن مراسم سوگواری و مرگ دیگران اهمیت زیستن درست را به ما گوشزد می کند اینکه باید قدر لحظه لحظه زندگی را دانست .